İlk defa bakıyorum,
Rabbim her şeye
Yeryüzünü yeniden görür gibiyim.
Bakıyorum renkler
var; mavi, yeşil, mor
Gökyüzünde bulutlar uçup gidiyor.
Yollarda insanları, kuşu, köpeği
Öğreniyorum yeni baştan sevmeyi,
Şu alem, ayan ettiğin bize,
Ağaç, yol yaprak, meğer
herşey mucize
Anlıyorum her bir işte meramını,
Sevmeyi, ölmeyi, ömrün devamını.
Anlıyorum şu kuş
neden yuva yapıyor.
Anlıyorum Allahım
kalbim niçin çarpıyor.
Osman Ziya Saba
